Etan’s eigen fabriek: van wens naar werkelijkheid!

 In de categorie Niet gecategoriseerd

Een eigen Fabriek in Bosnië en Herzegovina. Een langlopende wens en de mogelijkheid om productinnovaties op korte termijn door te kunnen voeren. Van vroeger uit, deed Etan haar inkopen in het Verre Oosten, Vietnam, China en Taiwan. Echter leidde dit regelmatig in onnodige fouten rondom productveranderingen en innovatie. “Dit kan anders,” dacht de directeur van Etan, Ari Verhoeven.

Jaren geleden, toen Etan voornamelijk nog aan import deed, heeft Ari verschillende Aziatische productielocaties bezocht. “Zo kwam ik bij mooie professionele fabrieken de ene dag en ging de volgende dag een deur open waar kinderen aan het werk waren, dan bekruipt je een heel angstig gevoel”, zegt Ari. “Of het nu om zaken gaat of op persoonlijk vlak, met zulke praktijken wil ik niet geassocieerd worden.” Vanaf dat moment was de keuze helder, een Europese productiefaciliteit, waar je kan zien wat gedaan wordt, met normale normen en waarden binnen een groep mensen die plezier hebben in wat ze doen. Een eigen Europese productielocatie zorgde er niet alleen voor om innovaties met relatieve eenvoud door te kunnen voeren, maar ook om banen te creëren in Europese landen.

Maar hoe pak je dit aan? Gesprekken met collega-ondernemers en overheidsinstanties hebben er uiteindelijk voor gezorgd dat de mogelijkheden in het ontwikkelingsland Bosnië en Herzegovina onder de aandacht zijn gekomen. Een land dat kortgeleden een oorlog achter de rug had, een arbeidsklimaat dat gericht is op handwerk en mogelijke subsidies die ondernemen in Bosnië kunnen vergemakkelijken bleken veelbelovend om hier te starten. Deze subsidie hield in dat 50% werd gefinancierd door de ondernemer en 50% door de Nederlandse overheid op voorwaarde dat aan een aantal voorwaarden werd voldaan. Één van deze voorwaarden is de samenwerking tussen ondernemer en een plaatselijke partner. Wat begon als een opstap bleek een struikelblok te zijn. De partner was gevonden, het voortraject in gang gezet en een investering later deed blijken dat deze lokale samenwerking geen lang huwelijk ging zijn. Tot grote spijt lagen de belangen van de betrokkenen te ver uit elkaar. Waar Ari streefde naar het opzetten van een serieuze productlocatie, was zijn compagnon op zoek naar een dikkere portemonnee. De samenwerking kwam ten einde, de subsidie werd ingetrokken, maar de wens om in Bosnië te vestigen bleef bestaan.

Hoe nu verder? Vertrouwen in het plan en enige voorfinanciering deden Ari doen besluiten te starten op eigen initiatief. Een nieuwe locatie, een nieuw pand, een nieuwe directeur en klein beginnen, dat werd de aanpak. Al snel merkte Ari dat deze stap op de lange duur en een aantal kandidaten verder tot iets moois kon bloeien. Met een nuchtere West-Europese houding stapte Ari in een Oost-Europees werkklimaat. ‘Ik ben niet van mijn westerse gedachten afgeweken’, zegt Ari. Mijn medewerkers, ongeacht, krijgen op de 25e van de maand een salaris en ontvangen vakantiegeld. De sociale aspecten die wij in Nederland kennen, maar die in Bosnië zeker niet de norm vormen, werden doorgevoerd. Normale werktijden, vakantiedagen en vastigheid werden nagestreefd om de Bosnische werkers een beter leven te bieden. “De gedachte dat je 25 of 30 gezinnen een goede boterham kan bieden en zo bijdraagt aan de verbetering van een gemeenschap dat brengt een lach op je gezicht”, deelt Ari.

Het streven naar westerse maatstaven en normen heeft doen blijken dat dit niet altijd één op één doorgevoerd kan worden. Er is een mix nodig. Dit begint bij de directie. Een directeur moet een duidelijk begrip hebben van wat een Nederlandse eigenaar wenst. Deze directeur is gevonden en de eerste afdeling in de fabriek is opgezet, de naaiafdeling. De eerste producten die uit de fabriek kwamen waren vervangingsspringmatten voor de trampolines. Later werden hier trampoline veiligheidsnetten en beschermranden aan toegevoegd.

Enkel buitenspeelgoed dat wordt verkocht via Nederlandse entiteiten, waar Ari mee gemoeid is, wordt gemaakt in de fabriek. “Ik moet er een gevoel bij hebben”, zegt Ari. Later werd dit assortiment uitgebreid met het bedrijf SunnyTent, een Nederlands bedrijf, waar Ari mede-eigenaar van is dat tenten verkoopt die je zwembad opwarmen zonder gebruik te maken van elektriciteit. “Een innovatief en duurzaam idee, ik had er gelijk een goed gevoel bij”, zegt Ari.

De wens van Ari om een Europese productielocatie op te zetten wordt doorgevoerd in vrijwel alle facetten van de fabriek. Geen Aziatisch PVC, maar van Duitse kwaliteit. Betere materialen, langere garantietermijnen en hogere kwaliteit, daar wilde Ari naar toe. Zes jaar lang is het produceren van trampoline springmatten, beschermranden en SunnyTenten de kernactiviteit geweest van de Bosnische productielocatie. Ondertussen is hier in het voorjaar van 2020 de staalafdeling aan toegevoegd. Trampoline frames werden wel geproduceerd, maar op kleine schaal. De juiste machines werden ingekocht en het personeel verder opgeleid om deze frames te kunnen produceren. “Het is geweldig om te zien dat mensen die van dag tot dag leefden, veranderen naar werknemers die stuk voor stuk een stukje Etan DNA in zich hebben.” Een gevoel van trouw en een vast team dat samen streeft naar kwaliteit. Dit was het doel van deze nuchtere Nederlandse ondernemer.

We zijn ondertussen aan het einde gekomen van 2020 en met trots kan er verteld worden dat de Etan Premium trampolines volledig uit de Bosnische productiefaciliteit komen. Een kwalitatieve trampoline, gemaakt van Europese materialen volgens Europese standaarden. Wat is de volgende stap? Vraag ik aan Ari. “De Etan UltraFlat trampolines”, zegt Ari. Een semiprofessionele vierkante trampoline van nog sterker staal, een nog betere springmat en nog hogere kwaliteit.

Recent Posts
0
Etan OptiFlowGezondheidsvoordelen trampolinespringen
×